Çok uzun zaman oldu. Biraz büyümüş olabilirim ama hâlâ bir şansım olduğunu düşünüyorum. Yıllar önce küçük bir yazı yazmıştım; kalemim bana küstü diye. Bu seferki ayrılık oldukça uzundu ama kalbini geri kazanmanın çaresini geri dönmekle bulduğumu düşünüyorum. Biliyorum hatırlatmanıza gerek yok, teknolojiyi oldukça geriden takip ediyorum; blogların tarih olduğunu da biliyorum. Bu arada siz de hiç değişmemişsiniz; önceden de araya girmeyi pek severdiniz. Neyse ne diyordum? Kalemime söz verdim gibi sayalım ve bu yolculuğu uzatabildiğimiz kadar uzatalım diyorum. Çünkü ben sizleri her ne kadar değişmemiş olsanız da çok ama çok özledim. Şimdiden söyleyeyim başlarda teknik bazı sıkıntılar olacak, bir yazıyı birden fazla kez paylaşmak, pespembe temadan kurtulamamak gibi pek çok kargaşaya şahit olacaksınız. Ancak biliyorum ki sizler oldukça hoşgörülü davranıp bu uzun yolculukta gerek arabanın biten deposunu dolduracaksınız - ki kesinlikle mecaz anlamda söylüyorum - gerekse kirlenen ön camı temiz...