Kara Ersin diyorlarmış; dedem olur kendisi, annemin tonton babası. Ben onu hiç görmedim. Anlatılanlara göre dedemi Sefaköy' de tanımayan yokmuş, küçücük bahçesinde yetiştirdiği kıvırcıklarla ve daha fazlasıyla tüm Sefaköy' de herkesi doyururmuş. Çok yufka yürekliymiş, saygılıymış, hoşgörülüymüş... Sinirlenince de bir o kadar kızgın olurmuş dedem. Anneanneme "hatun" dermiş. "Hatun yemeği ben hazırlayayım bugün de." Becerikliymiş de elinden her iş gelirmiş. Kara Ersin tır şoförüymüş; yola gider gelir ailesini geçindirirmiş. Ben onu hiç duymadım. Anlatılanlara göre dedem komik birisiymiş. Kendine has sözleri olsun, şakaları olsun büyükten küçüğe herkesi güldürürmüş. Anneannem bazen onun sözlerini söyler de aklıma gece yatınca gelir gülmeye başlarım kendi kendime. Bir gün o haber gelmiş ve o Sefaköy yıkılmış. Sefaköy'ün koca yürekli Kara Ersin'i yarı yolda bırakıvermiş onları. Şimdi biri bizden birini tanıyamayınca hemen şöyle deriz " Kara Er...